Еңбек жолыңыздың алғашқы жылында сабақ үстінде жиі айтып, қазір мүлде қолданбайтын сөзіңіз қандай?
Еңбек жолымның алғашқы жылдарында балаларға бір нәрсені түсіндіріп жатып немесе тәртіпке шақырғанда «Қазір тыныш отырыңдар!» немесе «Тек қана мені тыңдаңдар!» деген сөздерді жиі қайталайтын едім.
Кейіннен тәжірибе жинақтай келе бұл сөздердің балалардың еркін ойлануына, өз бетінше әрекет етуіне белгілі бір дәрежеде шектеу қоятынын түсіндім. Қазір бұл сөздерден мүлде бас тарттым.
Ендігі кезекте оның орнына балаларды жалықтырмайтын, керісінше қызығушылығын оятып, ынталандыратын әдістерді қолданамын. Мысалы, тыныштық сақтауды қажет етсем: «Ал, балалар, құлағымызды түріп, сиқырлы сәтті бастайық» немесе «Кімнің көзі жайнап, маған қарап тұр екен?» деп жұмсақ әрі ойын түрінде жеткіземін. Бұл балалардың назарын әлдеқайда жылдам аударып, сыныптағы жағымды атмосфераны сақтауға көмектеседі.
